Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie realizuje projekt pn. "Innowacyjny system do badania multimodalności interakcji z wykorzystaniem IoT (Internetu Rzeczy)".

Projekt finansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach Programu „Studenckie koła naukowe tworzą innowacje” SKN/SP/631122/2025.

Kwota dofinansowania: 31 000,00 zł (w tym 100% środki budżetu MNiSW).
#nauka i #naukaprzyszłościjużdziś

Multimodalność interakcji polega na różnorodnych formach interakcji z przedmiotami lub innymi ludźmi. Człowiek wykorzystuje szereg swoich zmysłów podstawowych (słuchu, wzroku, dotyku, itp.) jako sensorów oddziałując na otoczenia za pomocą aktuatorów (dotyku, dźwięku, zmiany orientacji, itp.) w celu badania relacji. Interakcja multimodalna jest podstawą procesu uczenia od najmłodszych lat, przy czym dzieci są w tym zakresie najbardziej kreatywne, wykonując takie czynności aktuacyjne, jak gryzienie, ślinienie, itp. przedmiotów. Multimodalność może mieć charakter wirtualny (podobnie jak to jest z wirtualnymi sensorami), gdzie za pomocą ciągu interakcji i wiedzy apriorycznej można wnioskować przykładowo o zawartości pudełka bez jego otwierania (inny odgłos ze środka pudełka, w zależności od zawartości – dźwięk toczenia się, przesypywania, itp.)


Z czasem poziom multimodalności interakcji ulega znacznemu ograniczeniu, aczkolwiek wiedza apriori wzrasta. Przyczyną ograniczenia są ograniczenia społeczno-kulturowe, które przykładowo wycofują dotyk, a nawet mowę jako formę interakcji. W efekcie następuje utrata zdolności poznawczych. Problem ograniczenia poznawania świata występuje w szeregu zaburzeń, przykładowo niektórych form autyzmu. Można postawić wręcz tezę, że ograniczenia społeczno-kulturowe narzucają jakąś formę autyzmu na ludzi nim całkowicie nie objętym od strony biologicznej.

Doskonale jest widoczne, że proces edukacji powoduje, iż brak interakcji z otoczeniem prowadzi do wycofania w zakresie poznawania świata. Uczniowie boją się dotknąć rośliny, zwierzęcia, urządzenia, boją się przeprowadzić eksperyment, czyli przyjmują pasywną, odbiorczą formę rzeczywistości, a tak być nie powinno. Można to zaobserwować w centrach nauki czy muzeach, gdzie nawet jeśli są interaktywne komponenty wystaw, to występują wyraźne blokady, tym większe im starsza jest osoba. Co więcej wewnętrzne potrzeby, z uwagi na blokady odbioru świata które nie występują u małych dzieci, są rekompensowane za pomocą innych form takich jak – alkohol, narkotyki, czy gry komputerowe.

Celem projektu jest opracowanie innowacyjnego systemu do badania stopnia multimodalności interakcji człowieka, którego w ambitnym zamierzeniu jest przełamanie lub redukcja blokad. System ten może być wykorzystywany jako urządzenie badawcze, sprzęt terapeutyczny, instalacja artystyczna, itp.

Projekt realizowany jest przez członków SKN Apacz 500.